Peniscola of toch Cap y Corp

De zon zou schijnen in Peniscola en omgeving..En idd een zonnetje probeert door de bewolking heen te breken.. De cp’s zitten bomvol, de nieuwe cp Els Daus heeft nog wel wat plek, echter daar sta je op t gras dat na alle gevallen regen behoorlijk drassig is…. En je staat er niet bepaald vrij.. We besluiten naar een van onze favo plekken in Alcossebre te gaan: Cap i Corp πŸ˜‰ en alsof t zo bedoelt is… Het hele strand is vrij voor ons… En zo valt de nacht in… Het ruisen van de zee… De prachtige sterrenhemel.. Je waant je in het paradijs…We slapen heerlijk! 

  
  
 In de ochtend een waanzinnig mooie zonsopkomst… We maken een lange wandeling langs zee richting torreblanca.

 

vanaf t strandje loop je hierlangs richting torre blanca.. dan kom je op een kiezelpad langs zee..
 
 In dit gebied was ooit een pretentieus golfresort geplanned… Echter anders dan een groot billboard is er nooit gekomen.

Komen langs een “schoenenboom”

  
 We zien hier een aan een klein baaitje een camper staan… En gaan op onderzoek uit hoe je hier dan via de weg kan komen.. Want via t kiezelstenen pad waarover wij gelopen hebben is dat onmogelijk.. We komen uiteindelijk uit bij een zandpad net na San Antonio en voegen ook deze locatie toe aan ons mooie plekkies lijstje πŸ˜‰

  
Cap i corp heeft een liefelijk kerkje, naast t altaar is op de muur aan beide zijdes een mooi mozaiek van grote schelpen gemaakt.. Prachtig om te zien. 

 Rechts naast het kerkje is een watertappunt gemaakt. Als deze niet werkt kan je ook bij het zwembad /barretje van San Antoni om water vragen Het winkeltje van San Antoni is gesloten. Even verderop richtin Alcossebre vind je camping Tropical waar een winkeltje is net na het restaurant ook daar kan je water halen en eventueel chemisch toilet lozen. Ook is er bij de repsol richting snelweg een loospunt.

Alcossebre is voor ons ook Isabel.. Casa Isabel aan de boulevard.. Met een heerlijk terras, schitterend uitzicht over de zee. Al kook ik graag… Als we hier zijn kook ik echt niet.. 

  
De tweede dag komt er een camper van een Duits stel achter ons staan. Aardige mensen die t prettig vinden om niet helemaal alleen te hoeven te staan. Vroeg in de ochtend gaan ze weer op pad onderweg naar huis

  
We blijven hier nog een paar dagen..

   
 

San Sadurni de l’Heura

Het is heerlijk in San Sadurni, we hebben prachtig uitzicht over de vallei. Stilte….’s Nachts wederom een prachtige sterrenhemel ….. om uren naar te kijken zonder dat het gaat vervelen… Wat een licht is er in de nacht

 

ons uitzicht …
 
In de ochtend wandelen we eerst door t oude dorpscentrum, nauwe straatjes mooie huizen met muren van bijna een meter dik. De kerk op t dorpspleintje stamt uit de 11e eeuw. Op een bankje tegenover de kerk zit een oud vrouwtje te breien. Op een ander bankje zitten 2 pensionados vol vuur te discussieren.
We lopen verder en komen uit bij een grote tuin waar een boom vol vruchten staat.. Een mannetje op leeftijd  is de kakivruchten aan het plukken en nodigt ons uit om in zijn tuin te komen. Door een poortje komen we in een soort stal annex berging. Er staan een paar vaten wijn.. Hij verteld ons dat hij deze zelf maakt….. Of we willen proeven???  Nou nee, t is me nog een beetje te vroeg in de ochtend… ( al zal t ergens op de wereld wel borreltime zijn..) De stallen zijn niet meer bewoond op een paar kippen na. De moestuin is zn trots en dat wil hij ons laten zien πŸ™‚ Na een rondleiding, het proeven van de kakivruchten krijgen we een tas met de rijpe vruchten, een aubergine en paprika mee. We vragen nog even waar we brood kunnen kopen: op de volgende hoek bij het cafeetje.

En ja t cafeetje verkoopt vers brood evenals wat verse groente uit de moestuin. Ook potjes zelfgemaakte jam en nog wat andere zaken.

   

uitzicht vanuit onze camper vanaf can met Viu
 
Met de scooter gaan we naar het dorpje verderop, hier waren we gister langsgekomen en we vermoedden al dat we er beter niet met de camper in kunnen rijden..

We komen uit bij een mooi oud klooster ( 11e eeuw) van Cruilles. Hiervandaan start er ook een wandelroute het natuurgebied in.

Jammer dat ik geen fototoestel of mn iphone mee had… Wil je meer over deze omgeving zien dan kan je er uiteraard ook op googlen

Wij rijden verder door en komen op een kerkpleintje uit. Ook hier een wirwar van smalle straatjes en oude huizen. Bijzonder om te zien en te ervaren.. We rijden langs een tienda annex cafe/restaurant waar een heerlijke geur vandaan komt. Lunchtijd.. En al ruikt het aanlokkelijk, we willen bij Enric eten. Niet dat het verplicht is om daar te eten als we op zijn land staan…. Toch vinden we het wel zo fijn. Het eten is als vanouds heerlijk….  

Morgen is het een feestdag en zal alles gesloten zijn, het restaurant is wel open. En als we willen zwemmen dan kan dat verteld Enric ons. Vanaf dinsdag tot vrijdag is hij dicht, maar we kunnen rustig blijven staan. No problem.
Maandag, feestdag.. We eten bij cal carreter, de buurman van can met viu.. Het is er erg druk en ik krijg er  bij binnenkomst gelijk spijt van, we verkassen van t benauwde binnen naar t buiten terras.. had beter mn eerste gevoel moeten volgen.. Bij binnenkomst wilde ik gelijk rechtsomkeer maken en naar can met viu..  T gaat er allemaal gehaast en gesjeesd aantoe..affijn t staat zo “stom” om rechtsomkeer te maken… als we net halverwege onze primero zijn komt t hoofdgerecht al op tafel .. De ailiolli wordt vergeten ( en die is juist zo lekker!) de aardappeltjes lauw, half rauw, of half gaar, en drijven in t vet, de salade ziet er niet smakelijk uit…jammer! We houden t snel voor gezien!
Grauwe wolken pakken samen en het duurt niet lang voordat de regen met bakken tegelijk uit de hemel komt. Nee we smelten niet.. Mart pakt een boek en ik ben blij dat ik mn tekenspullen mee heb. Esther Foppen van Tekenen en Meer heeft via fb een “a droodle a day” challenge georganiseert.. Zoooo leuk om mee te doen πŸ™‚ en al kan ik niet altijd de filmpjes zien vanwege slecht of geen internet, er zijn er ook opdrachten zonder filmpjes via mail.. En de opdrachten via  filmpjes komen gewoon wat later aan bod πŸ˜‰ 

Dinsdag: we gaan met de scooter naar la Bisbal! Het is er gezellig druk. We dwalen door t oude centrum. Een mooi sfeervol stadje, en de mensen zijn trots op hun stad en omgeving! Dat vind en zie je overal in terug.

In de middag begint t weer te miezeren en steeds donkerder te worden….tijd om weer verder te gaan?   weeronline geeft aan dat t verderop wel mooi weer is…  

Wederom kompas op zuiden

Al is het redelijk droog… T is behoorlijk fris en in de vroege ochtend ben ik blij op t laatste moment thuis nog een extra dekbed gepakt te hebben…. We verlangen naar de zon en na een rustige nacht gaan we weer verder. Ook hier hebben we nog de keuze richting westkust te gaan… Mart kijkt naar de weersverwachtingen.. En dat is komende tijd daar niet best.. Dus ons kompas gaat richting zuid :-)Rijden door Auxerre, en zijn blij dat we daar de nacht niet doorgebracht hebben… Wat n drukte… En beseffen: Eigenlijk komen we altijd wel op een voor ons juiste plek terecht πŸ™‚
Via een mooie en rustige route komen we,via clermont ferrant, uiteindelijk bij een prachtplek, een lief dorpje Ronziers, bovenop een berg

  
Een Cp ( gratis) met voorzieningen als water, stroom, loosput en zelfs een toiletgebouwtje is aanwezig… Ook als deze voorzieningen er niet geweest zou zijn…. Wow wat een uitzicht!!! Rust en Ruimte.
’s Nachts zien we een adembenemende sterrenhemel.. Alsof we zelf door deze melkweg heen bewegen.. En de sterren zo kunnen aanraken… Niet in woorden uit te drukken… 

Mooie dromen volgen deze nacht, alsof ik in een andere tijdslijn ben.. Zie rondvormige gebouwen, ala 11e eeuw.. En er heerst een vredige sfeer… 

   
 In de ochtend een evenzo grandioos mooie zonsopkomst…
Net na zonsopkomst bereikt mij het bericht dat Kees is overgegaan.. En al overvalt dit bericht ons, toch voelen we dat t goed is… Hij heeft Rust! 
We kunnen dagenlang op deze berg blijven… Deze keer gaan we verder… De zon en warmte roepen… Deze bijzondere plek zetten we in onze favorieten…

  
  
Onze koers gaat weer richting zuiden, via de brug bij Milou, tol 7,50 en ja tol… Met onze grote en zware white whale is het geen pretje om over smalle steile kronkel-weggetjes te rijden.. Buiten dat t heel veel diesel kost.. Telt t comfort ook een beetje mee… 

We rijden 525 km…. En arriveren in Spanje ;-). De zon gaat schijnen en dit voor ons bekende plekkie in San Sadurni de l’heura voelt vertrouwd aan.. En we zijn van harte welkom.

Richting Zuid

Na een ietswat onrustige nacht besluiten we, na een ochtendwandeling, weer verder te reizen.Mart wil zuidelijker, richting Auxerre.

Na ruim 5 uur kronkelweggetjes bergop en bergaf zien we zo’n 20 km voor Auxerre een kleine jachthaven aan een leuk watertje. Er werd over de brug een cp aangegeven echter dat toegangs-weggetje was dusdanig stijl en vol gaten dat we bij de jachthaven gaan kijken.

Net voorbij de jachthaven is een groot terrein aan het water, bootjes leggen er aan en er staat een bord dat hier bussen geparkeerd mogen, Is aan een parkje en ook bij een openlucht theatertje. We zoeken een mooi plekje uit πŸ™‚ als we hier niet mogen staan kunnen we altijd nog wat verderop kijken.

  
We lopen door t parkje naar t dorp ( saint florentine) in. Er is hier wat meer leven in de brouwerij dan t vorige dorp. 

Als we later bij de camper terug komen zien we dat er nog 2 andere campers aangekomen zijn en ook een aantal boten hebben voor de nacht aangemeerd.

Politie rijd langs en no problem. voor ons gevoel staan we prima zo.

Ready… Go

Rond half 11 vertrekken we eerst richting Lisse waar we afgesproken hadden langs Manuela te gaan. Manuela heeft een flower of life voor me en die moet mee. Ook een bijzondere seed of life gaat mee :-)Na gezellig bijgeklets te hebben gaan we weer onderweg richting zuid Belgie/noord Frankrijk.

Zowaar is de weg rond Antwerpen en ook rond Brussel vrij, en we gaan als een speer.

Bij Valencienne gaan we de grote weg af en fiebelen via binnendoorweggetjes verder.

Eerste stop is bij Waterloo waar heel veel oorlogsgraven zijn. Het zien van zulke massale aantallen grafkruizen geven me altijd weer een naar en verdrietig gevoel. In gedachten strooi ik er lichtjes rond zoals ik vaker doe als we op zulke beladen plaatsen zijn.

We besluiten verder te gaan, keuze kust of binnenland.. en onze blik valt op Landrecies .. Oke dat wordt onze bestemming voor vandaag….. Geen kust, ik vertrouw er op dat er water in de buurt zal zijn.

Onderweg komen we nog vele militaire “begraafplaatsen tegen…

In Landrecies vinden we een cp aan het kanaal en aan een met kastanjes bezaaid parkje. Voor vandaag genoeg gereden! Het miezert en we gaan een rondje lopend de buurt verkennen.

Het museum annex hotel de village staat in de steigers, veel winkels leeg en dicht en er staan heel veel huizen leeg. Ook hier in dit dorp veel oorlogs gedenktekens… Op t nieuws was vanmorgen dat NL besloten heeft om tactisch te bombarderen, dit ivm besluit Rusland. Hoeveel graven en gedenktekens zullen hier uit voortkomen schiet er door mijn hoofd… Waarom zoveel geweld, zoveel machtsvertoon?? Heeft men nog niet genoeg geleerd van het verleden? Verlangen we niet allemaal naar leven in Vrede en Eenheid? Het raakt me…..

  
Aan de andere kant van de brug vinden we een bakker die nog ouderwets in een houtgestookte oven bakt.. Het ruikt er zalig :-), een ambachtelijke slager zit er pal naast… Maakt filet americain waar je bij staat.

Er tegenover is een mobiele frituur waar we in de avond wat verse frieten gaan halen! 

Bij zowel bakker, slager als frituur ervaren we de passie van de mens voor hun beroep… En of je nou vegetarier, paleo, of anders bent… En geen click met de producten hebt….Het gaat mij om de passie… Ze voeren hun beroep uit met liefde en vanuit hun hart… Dat stralen deze mensen uit…

Langs de waterkant zijn wat vissers die een vis aan de haak proberen te slaan, of gewoonweg blik op oneindig in de verte staren… 

Een nieuwe ronde… 2015

Mijn vorige blog hield plotseling op…. Er ging behoorlijk wat met de camper mis en ik kon t niet meer opbrengen om de ervaringen op een positieve wijze in een blog te verwerken..Er is sindsdien veel gebeurd, heel veel gesleuteld aan onze camper: waarvan de meest ingrijpende 2 nieuwe assen plus daardoor ook nieuwe wiellagers ( triorep), de luchtvering moest eronderuit deze pastte niet meer… * 

Verder is er door firma Geuzendam een nieuwe versnellingsbak in gezet

En heeft Martin samen met Gerrit een extra huishoud accu en extra zonnepaneel als aanvulling op het bestaande geplaatst om het vrij staan zo nog makkelijk te maken

   
 De white whale staat er weer mooi bij, ready to go… En het plan is om weer 

een blog bij te houden. Hoe werkt wordpress ookalweer??? Even opnieuw uitvogelen Haha

Mazagon

bij altamar worden we door Angel als oude vrienden begroet. Ze hebben de zaak uitgebreid. De eigenaar van het pand ernaast ging met pensioen en konden ze dat overnemen. Het is een mooie uitbreiding al zit er nog wel veel werk aan…
Even later zitten we aan overheerlijke coquinas, Deze worden hier aan de kust gevangen, ik vind ze lekkerder dan mosselen, en bij Altamar weten ze hoe deze perfect te bereiden….
Na een heerlijke maaltijd gaan we richting strand, zien dat er bij de jachthaven waar we vorige x stonden bouwwerkzaamheden zijn. Op de parkeerplaats bij het strand staan een groepje campers na de chiringuito… De parkeerplaats ervoor is op een paar luxe wagens leeg… Daar gaan we staan, de grond is vlak dus stelpoten niet nodig.
Genieten nog heerlijk van het bijna ondergaande zonnetje 🍷🍺
Het is hier heerlijk zo’n 25 graden… Dus gelukkig wat minder warm dan alfaz en MΓ‘laga met hun 33 a 34 graden..

Heerlijk om zo bij het strand wakker te worden😎 ik hoor vogelgefluit en besluit om eerst een strandwandeling te maken en een duik in zee.
Kom buiten en zie in t duingebied twee oudere mannen midden in een cirkel van vogelkooitjes waarin vogels zitten.
Wat ik van ze begrijp is dat ze met deze vogels soortgenoten willen lokken.
Deze vogels schijnen nu aan de trek naar het zuiden te zijn En deze mannen willen ze graag vangen, om er wellicht een boterham en beetje beleg mee te verdienen.

IMG_0526.JPG

IMG_0528.JPG

Van Torremolinos naar Mazagon, sygic is weer is eigenwijs.

Al vroeg worden we wakker van een easyJet, die laag over onze camper vliegt, om op Malaga AirPort te landen. Oja er is ook een uur tijdsverschil, de wintertijd is weer ingegaan.
We lopen nog wat langs het strand, zien een mooie zonsopkomst.
Dat zal voorlopig de laatste x zijn dat we de zon uit zee zien opkomen.
ik vind dat altijd een zo’n bijzonder moment als de zon uit zee tevoorschijn komt, of de zon in de zee onder te zien gaan. Daar neem ik graag alle tijd voor. Ik herinner me een reis in Florida toen zoon Tony en dochter Roos nog erg klein waren… We gingen dan samen kijken hoe de zon naar z’n bed in de oceaan ging, en dat t voor hun daarna ook bedtijd was. Geen klok die er aan te pas komt.

Mazagon ligt aan de Costa de la Luz in het zuiden en dat zal onde volgende bestemming worden voordat we naar Portugal gaan.
Onderweg zien we heel afwisselende landschappen, erg mooi om te zien.
Uitdagende hellingen, het motortje van white whale moet af en toe best hard werken.. We houden de temp meter goed in de gaten.
Vlak voor Mazagon geeft psychic opeens aan rechts af te willen… En lijd ons door steeds smaller wordende straatjes.. Wil weer rechts af.. Nou die bocht kunnen we echt niet maken.. Keren gaat ook niet..Dus Rijden we een klein stukje op goed geluk door een verboden in te rijden straatje rechtdoor om zo hier proberen weg te komen.
De balkonnetjes hangen erg laag en komen wel heel dicht bij 😧 een paar bewoners komen naar buiten om dit hoofdschuddend te aanschouwen..aan t eind van het straatje een afgezet plein maar we kunnen daar wel rechts een straatje indraaien.. Ook erg smal… We krijgen t er behoorlijk benauwd van.
Gelukkig gaat t allemaal net goed en geraken we zonder schade t dorpje uit.
Hèhè, daar is eindelijk Mazagon. Het voelt hier als vanouds 😊
Ff rust! Haha hoe gek is dat… De ene rust is de andere niet.. Blijkbaar zijn er meerdere gradaties in rust… En hoe wij dat wensen te ervaren 😎 jaja blijkbaar zijn we best veeleisend…..

IMG_0534.JPG

Lekke band en eind goed Al goed.

Na een zeer onrustige nacht besluiten we verder te gaan… Vuilwatertank legen, vers water innemen.. Almost ready to go richting Huelva of albufeira waar ook een camperbedrijf zit.
we zien de achterband is helemaal plat. Pfffffff. En een camper van ruim 4 ton krik je niet zomaar op.
De beheerder geeft ons via compressor wat lucht en adviseerd ons naar vulcano in torre del mar te gaan.. Bij de repsol weer lucht in de band.. En op naar t vulcano bedrijf.. Deze blijkt op zaterdag gesloten.. Ok we gaan proberen zelf de band te verwisselen .. Chanello, van Brezan Almere, had ons een nwe krik geadviseerd.. Geschikt voor heavy weight.. Nu het juiste moment om uit te proberen 😎 En dat gaat goed! De reserve band heeft een iets andere maat… Maar is beter dan een lekke band toch 😎 en ja even later rijden we weer vrolijk verder.
Mazagon gaat t niet vandaag niet meer worden, dat is voor nu even te ver. We gaan naar de cp Rincon de la Victoria.. Deze blijkt opgeheven.. En we rijden verder.. Er zat op t strand net voorbij Malaga ook een cp …De plaats blijkt een behoorlijke vuilstortplaats geworden…Dus we gaan wederom verder.. Oke net voor Torremolinos is er zat plaats.. Daar waar we in Maart met Hennie en Lhara kennis maakten. 😎
Het voelt er fijn aan, we gaan even naar de chiringuito .. Hier hebben ze nog, een voor deze streek zo fameuze, sardines bootje.. Waarin op houtvuur de sardientjes gegrilled worden.. Voor een zeer schappelijke prijs….Met een portie rosada ailiolli zijn we incl drankje nog geen 10 euro kwijt… Lunch en diner ineen.. Want we zitten bomvol.

IMG_0525.JPG

IMG_0522.JPG

IMG_0524.JPG