Luctor et Emergo

Een enkel breken, waar heb je t over.. de wereld vergaat toch niet? Of toch?

Het hinkelen met krukken vind mn andere enkel en knie en mn beide handen/polsen niet fijn en daar ontstaat dan ook een overbelastig. Marjolijn bied uitkomst: ze regelt een rolstoel zodat ik in ieder geval buiten nog een kant uit kan. Binnen in de camper blijft t bij hinkel-knie. Gelukkig zijn er niet al te veel opstapjes. En kom ik zo de eerste nacht door. De honden zijn altijd zo enthousiast en denken dat het een soort spel is, ze willen meedoen.. dat het zeer doet als ze tegen mn voet opspringen snappen ze niet. Mart vind t geen doen zo, en gaat kijken of er plek bij de cp van Alfonzo is, op de grens van Chipiona en San Lucar de Barrameda. Alfonzo is blij verrast ons weer te zien. Er is plek genoeg .. er zijn plekken op d diverse velden maar ook een aantal die afgeschermd zijn door een haag.. dat lijkt ons perfect.. zo hebben de honden veel ruimte.. en het is vlak bij zee. Alfonzo help mee om zowel de camper als de auto naar de cp te krijgen.

In mij is een hevige strijd  gaande…. het niet kunnen lopen cq gaan en staan waar ik wil benauwd me behoorlijk, vliegt me zelfs naar de strot. Je overgeven aan gips en een rolstoel, hoe doe je dat? Oke, OMdenken! Wat kan wel: tekenen, boek lezen, naar de sterren en de maan kijken, het online programma van Inge Astrid: 10 x blijer volgen, aan het Bloeiender leven van Esther Foppen, tekenen en meer meedoen… de fotos van kleindochter Lana kijken die mij toegestuurd worden… en mij altijd blij maken 💞 fotos maken van de honden die op het strand dolle capriolen uithalen..



Mart neemt me mee in rolstoel naar het strand, even heerlijk uitwaaien, kijken hoe de honden spelen.. Mart gooit een schelp of steen ver weg en Leo haalt m weer op. Sam is aan het banjeren achter een zeemeeuw aan. Ik probeer de rolstoel iets meer richting water te rijden maar kom vast te zitten. … ik wil met mn voeten in de zee.. dat gaat niet, weer dat verzet,  een soort van opgesloten gevoel komt boven, ja ik ben behoorlijk claustofibisch aangelegd, rustig blijven.. geen paniek.. makkelijker gezegd dan gedaan.. 

aan mn geestesoog verschijnt een humpback walvis, ik krijg een geruststellende knipoog .. en de woorden.. geef je over aan het ritme van de zee/oceaan .. 

ja wij zijn met de camper een paar meter van de golfo de cadiz en de monding van de Guadalquivir op de grens van San Lucar de Barrameda en Chipiona.


14 november, voor controle naar het ziekenhuis. 

Gips wordt er afgehaald, voet vluchtig bekeken door arts, en hup opnieuw gips erop, geen loopgips . Doorgaan met die anti trombose prikken . Wat een domper. Over 14 dagen terug, dan weer x-rays. Nog langer in die rolstoel 😦  met krukken lopen gaat moeilijk, mn andere enkel en knie zijn inmiddels overbelast. 

Mart rijd een rondje langs de haven en boulevard van chipiona, om de domper wat te verzachten. hey de camper van Darinka en Marian 🙂 die camper is uit duizenden te herkennen aan hun mooie kenteken : myhome . Ze zijn er niet , ik krabbel wat op een briefje voor ze. Oh daar komen ze net aan. Helemaal blij om elkaar weer te zien 😄 Eind van de middag komen ze even langs voor borrel.

Palincinka from Darinka..  the best! 

20 november: Na een kleine week  van pijn en  frustratie door te strak gips, en al bij kuit een inkeping gemaakt om daar de druk te verlichten,   Een paar weken niet of nauwelijks slapen, afgelopen nacht een behoorlijke paniekaanval gehad.. dit gips ( inmiddels 3e) zit gewoon veel te strak, zijn mn tenen paars aan het worden.  Dit hou ik niet nog een week vol! Off we go to hospital again.. Marjolijn heeft eea wat ik wil verwoorden vertaald naar het spaans. Gelukkig is het niet zo heel druk , na 2 uur wachten ben ik aan de beurt. Een aardige kundig arts, engels sprekend, die t begreep en al gelijk t gips afkeurde.. nwe foto’s , gips eraf en zou weer opnieuw in gips, waarop ik mn vraag of het verantwoord is om  een  lichtere kunststof variant … ja dat mag… moet je wel zelf betalen via orthopedia.. en nee nog niet belasten, niet lopen!  prima! Gips er dus af! Wow wat een BEVRIJDING!!!  YES!!!!!!!  

LIeve vrienden die me aan alle kanten coachen en hulp aanbieden ( dank je wel Amy, Darinka, Det, Dorien, Joke, Marjolijn, Petra)! En alle lieve nu niet specifiek genoemde mensen die mij via fb zulke mooie lieve opbeurende berichten sturen!! Hartelijk dank!!!

Emergo,  Ik ben weer boven ! 

Chipiona, de zon schijnt! 

Een grandioze eerste nacht in Chipiona! Wat een verademing na Zafra! 

In de vroege ochtend wakker worden van vrolijk kwetterende vogels en het geruis van de zee… en de opkomende zon…wat wil je nog meer. Ik ga als 1e met Sam naar buiten, hij vind het heerlijk op het strand en bij de jachthaven

Wat een geluiden bij de jachthaven, erg interessant!

Daarna ga ik met Leo op pad. Met Leo kan ik iets verder looen en ga na het strand naar de andere kant van de jachthaven, waar een nieuwe camperplaats gecreerd is. Opeens neemt Leo een spurt achter een vogel ( of was het een kat) aan… en lig ik languit op de grond. Leo snapt er niks van en rent paniekerig huilend rondjes om mij heen. Ik probeer hem gerust te stellen en ook te staan, oei dat lukt niet. Na een tijdje proberen kom ik geen stap verder. Gelukkig mn phone mee… Mart wakker gebeld of hij mij en Leo op kan halen. In camper gelijk arnica gel erop… koelen! Maar t ei op mn enkel wordt steeds groter. Om de hoek van de cp zit een eerstehulp post. Dus daar naartoe. Na uuuuren wachten onderzoekt arts me, ontsmet mn knie en handen. Wil me een tetanusprik geven 😦 daar zit t probleempje niet. T is mn enkel! Oke dat onderzocht..ze vermoed een breuk,  en gelijk doorgestuurd naar ziekenhuis San Lucar . Ambulance? Nou ik heb al zoveel horror verhalen over verzekeringen en kosten gehoord, dus bel Mart en die brengt me. In san Lucar staat gelijk een team klaar, rontgen dokter, gebroken enkel en  gipskamer. Spuitjes om trombose tegen te gaan en over 10 dagen controle. T duizelt me even

Maar gelukkig schijnt de zon!

Een uitdaging om camper in en uit te komen… van Marjolijn krijg ik n adres waar krukken gehaald kunnen. Lieverd Mart haalt ze in mn Favo kleur Caribische zee/turqoise 🙃 

Onze planning? Geen flauw idee… even n nachtje over slapen..welterusten!

Via Sevilla naar Chipiona

Al vroeg in de ochtend gaan we op pad, allereerst naar Sevilla Airport waar onze luxe auto staat. Een mooie route, zien veel grote vogels! Prachtig!  Dat doet goed. Ook op de airport gaat het goed, het overschrijden van de maand  parkeren valt mee! Omdat ik het niet zo prettig vind om alleendoor t drukke Sevilla te moeten rijden, heeft Mart n mooie route buitenom uitgestippeld! Naar Chipiona ! Een van mn favo plekken 🙂 . De route is werkelijk mooi! En we komen vlot en zonder files in Chipiona aan 😊 heerlijk met de hondjes op t strand banjeren


Na Palencia komt Zafra.

Na Palencia rijden we weer richting Sevilla. Het is nog een behoorlijk eind dus n extra overnachtingsstop nodig. De cp in caseres zit bomvol dus rijden we nog een stukje door, komen uiteindelijk via nkc app uit bij Zafra. Een nette cp met voorzieningen op het terrein van een oude drukkerij. Buurtjes van Palencia komen even later ook aan  ze hebben wat problrmen met sateliet..dus Mart gaat t dak op.  Even later is er beeld, 3 andere camperaars gaan zich ertegenaan bemoeien.. een losse satelietschotel wordt buiten gezet… Mart gelooft t wel en taait af. Even later… geen beeld meer… tja …winkels zijn dicht. Tegenover de cp is een tasquita waar we iets gaan eten. 

In de nacht is het bij de co een hoop kabaal, zwaar vrachtverkeer dendert langs en ik doe geen oog dicht, alweer niet .. mn humeur daalt tot mineur. Dit is geen plek voor mij. Blij dat we in ochtend na een wandeling met de hondjes we weer op weg kunnen gaan.  

Ze hebben elk een eigen matras… die bank vinden prettiger

Parentis en Born en Palencia

Wat is het toch mooi in Parentis en Born, ja de Cp is eenvoudig, voorzieningen als water, stroom, lozen zijn er. Entree via n service-automaat, kosten 8,50.

Er is een jachthaven, diverse stranden en als bonus werden wij getracteerd op een prachtige sterrenhemel. In de vroege ochtend bij zonsopkomst hing er een mystieke nevel over het water. Wat kan ik daar van genieten, de stilte en deze kadootjes van de natuur. Hier kan ik wel langere tijd blijven…..


Maar.. we moeten weer verder. Mart stelt de Sygic in op een plek onder Burgos. Deels rijden we over tolweg. Een paar x geeft t tolpoortje t verkeerde tarief aan, klasse 4 ipv 2, een druk op de knop bied soelaas, en hup t tarief wordt aangepast.

Al snel zijn we in Spanje en vroeg in de middag komen we in Palencia aan. Het is een mix parking met ongeveer 20 plaatsen voor campers aan de buitenrand en groenstrook. Voorzieningen: water, lozen en vuilvontainers kosten: gratis. De Cp ligt aan een behoorlijk groot park, Sam en Leo vinden t top! 

In de avond stroomt het park vol met verklede jongelui.. haloween? Tot in de vroege ochtend wordt er gefeest.. en jammergenoeg een enorme puinhoop aan lege drankflessen achterlatend, terwijl er genoeg prullebakken zijn 😳 

Van een spaanse fb site: In heel katholiek Spanje wordt vandaag de Dia de Todos los Santos gevierd. Op deze dag is bijna iedereen vrij, en is het de gewoonte om met de naaste familie naar het kerkhof te gaan en een bezoekje te brengen aan overleden dierbaren om te laten zien dat ze nog niet zijn vergeten. Gewoonlijk gaat er heel wat werk aan vooraf, want alle graven dienen er op 1 november spik en span uit te zien. En wanneer alles er dan uiteindelijk mooi uitziet, worden er bloemen gekocht die dienen als geschenk aan de overledene. Ondanks dat er op deze dag heel wat tranen weg worden gepinkt, wordt ook het leven volop gevierd. Want na het bezoek aan de begraafplaats gaan de families vaak gezellig naar huis of naar een restaurant om samen een hapje te eten en herinneringen op te halen. Speciaal voor Allerheiligen worden er tal van typische nagerechten geserveerd. Elke regio heeft zo z’n specialiteit, maar de meest bekende zoetigheden zijn de kleine amandelkoekjes (panellets) en de beenderen van de Heiligen (huesitos de los santos). Het is ook populair om gepofte kastanjes te eten.

Wij gaan vandaag weer verder naar het zuiden…  hasta luego

Parentis en Born

Byebye Lailly-en-Val, op naar Parentis en Born in Les Landes. Wederom een plek waar we al eerder geweest zijn. Dit plekje hebben we een paar jaar geleden van Hennie ( en Lhara) doorgekregen. Martin vraagt hoe ik wil rijden, nou dat hoef je mij niet te vragen: geen tol en geen rechttoerechtaan snelweg en: Bordeaux vermijden 😃. 

We rijden langs de Loire, oa via Blois , wat een prachtige stad is dat! 


Kijk eens aan t eind van deze straat

Dit stadje gaat op onze things to do lijst

Jaja, een plek om in toekomst is naartoe te gaan…  waarom nu niet zal je je mschien afvragen? Onze auto staat op de airport van Valencia en zou daar tot afgelopen donderdag mogen staan tegen gereduceerd tarief…  door allerlei onvoorziene dingen zijn wij veeeel later dan geplanned op pad gegaan.. dus willen wij daar wat versnelt heen om hem op te halen.

De hele route langs de Loire is de moeite waard!

We komen uiteindelijk zonder veel oponthoud in Parentis en Born aan.

Ochtendlicht Parentis en Born

Via Parijs naar Lailly-en-Val

Na een rustige maar ook behoorlijk koude nacht verlaten wij Landrecies. Martin wil via Parijs, ik liever niet… Parijs, een prachtige stad om te zien en te ervaren… om er te rijden vind ik een crime. Affijn t wordt via Parijs, Mart stelt Sygic in.. en al gauw komen de meldingen van file’s binnen, vermijden aanklikken.. en ja hoor al heel snel ook daar file  en zo gaat t nog even door… de hele periferique en naastgelegen wegen staan vast 😖 pffff , zo’n 2 uur op rondweg Parijs is echt niet mijn ding! Je kan geen kant op..

Aan alles komt een eind, zo ook aan de files.. en uiteindelijk geraken wij in Lailly-en-Val. We zijn hier al eerder geweest, een mooie cp met alle voorzieningen, incl een toiletgebouw, achter de kerk aan n mooi park met meertje en een jeu de boulle baan. Er is plaats voor 10 campers. Kosten: gratis!

Leo kijkt naar zn spiegelbeeld in het water

Sam hoort een vreemde vogel
Het is hier heerlijk rustig.

Landrecies

Vrijdag 28 oktober,

Na eerst nog een laatste fysio-sessie bij Amy Hoenstok, de allerbeste fysiotherapeute die er is , vertrekken we uiteindelijk richting het zuiden. 

Martin heeft de sygic ingesteld op Landrecies. Zo’n 350 km rijden, via een behoorlijke omweg omdat we niet over de merwedebrug mogen. De camper heeft er zin in, en ook Antwerpen en Brussel zijn ons goedgezindt. De hondjes Leo en Sam vinden t ook helemaal prima en liggen gebroederlijk bij elkaar.


Ze hebben beide een eigen matras, maar kruipen steeds gezellig bij elkaar.

De Cp in Landrecies is bij een watertje en aan een park, er zijn 4 plaatsen. Kosten: gratis.




Voordeel van zo laat in het seizoen reizen is dat de natuur prachtige kleuren heeft… van geel, rood, purper, bruin, donkergroen, prachtige tinten ! Zooo mooi! 

Van regen groeien je haren :-)

Aloha, hier weer even een berichtje vanuit de Algarve

Kleindochter Lana ( 3,5 yrs ) vind regen niet t zo fijn… Ze wil niet dat haar haren nat worden… Tot opa Martin zei: als t regent dan groeien jouw mooie  haren … En worden ze nog langer….   Sindsdien huppelt ze vrolijk en vrij door de regen…

Het regent al een aantal dagen onafgebroken.. Op oudejaarsdag heeft buurman Kees ons uit de prut getrokken, zodat we een aantal meters naar rechts op t meer “droge” kunnen  staan….. De engelse buren hebben t over: you better get a boat… 🛳.. Laten we die nu 1,5 jaar geleden ingeruild hebben bij aanschaf van deze camper… 

Wij besluiten een autootje te huren..  Ja we hebben een fijne scooter… Echter in regen zien de mede-weggebruikers ons soms minder goed.. En  wij willen nog even een tijdje meespelen op deze aardbol..  Prettig ook om droog te blijven 😉 en geeft mogelijkheid om meer van de omgeving te zien 😃

Buurvrouw Hennie en buurman Kees hebben ons een bergdorpje of stadje Monchique aanbevolen.. De route daarnaartoe plus t stadje zelf zou zeer de moeite waard zijn.. En we moeten vooral bij restaurante Rampa piripiri gaan eten.. Dus stelt Martin Monchique in de sygic routeplanner in en gaan we op pad

    
        

 
   
           Een mooie tocht door de bergen.. We komen urenlang geen medeweggebruikers tegen..  Prachtige uitzichten, en  zoooo stil…de nevel geeft er een mystieke swing aan… 

  
Uiteindelijk komen we bij ” dorpje monchique” aan… Welgeteld 4 huizen ..  Mart kijkt nog is goed naar zn  (p)sygic routeplanner… Ja dit moet monchique zijn… Staat ook op t bord …. .er ligt blijkbaar elders Nog een Monchique 😂 

We besluiten weer richting bewoonde wereld te gaan en komen via Tavira uit bij Olhao … Daar staan Darinka en Marian, we zien ze zo 123 niet en gaan aan de boulevard onze neus achterna, we komen uit tegenover de vismarket : restaurante Prazeres …Wat een bijzonder goede keuze blijkt  .. Onze neus laat ons nooit in de steek 😊

  
Cataplana de marisco 

Met diverse soorten gambas, stukken krab en kreeft, en heel veel verschillende soorten schelpdieren.. 

Zooo decadent veel 😉 en zoooo lekker!! .. We krijgen het niet op, de helft over .. Tsja, wat doe je dan  als iets zo lekker is… Zouden we t mee mogen nemen?…We zijn tenslotte Hollanders…. En nee dit vraag ik normaal nooit!!! Dit is goddelijk lekker!!! Dus zet ik mn schroom opzij.. Bij de buurtafel zie ik dat ook daar een bak en zak om mee te nemen gebracht wordt, phoehee dat scheelt en ik voel me wat minder opgelaten 😉

Na t restaurant gaan we nog even langs de cp en ja daar zijn Darinka en Marjan! We kletsen even gezellig bij,  ze zijn dol op garnalen dus laten we vanuit de doggiebag wat van de garnalen proeven… Waarom hebben we ze niet meegenomen ? Of ze volgende x dat we daar weer gaan eten mee kunnen naar dat restaurantje…soo good. 

Ook zij zijn de regen zat: we gaan informeren wat voor mogelijkheden er zijn voor een overtocht naar de canarische eilanden … Wordt vervolgt 😉